Ύστερα από προσεκτική μελέτη πολλών άρθρων και συστηματική αντιπαράθεση απόψεων έγκριτων οικονομικών αναλυτών, παγκοσμίως, κατέληξα σε ένα ξεκάθαρο και ασφαλές συμπέρασμα. Κατανόησα ποια είναι η βαθύτερη αιτία που οδήγησε την παγκόσμια οικονομία, αλλά κυρίως την Ελληνική, στην κρίση και βρήκα με ποιους τρόπους μπορεί αυτή να αντιμετωπιστεί. Συνεχίζοντας τη μελέτη και παρακολουθώντας τις πρόσφατες εξελίξεις, με χαρά διαπίστωσα ότι και οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες, συνεπικουρούμενοι από το μεγάλο οικονομικό κεφάλαιο και τους τεχνοκράτες, κατανόησαν απόλυτα την αιτία του προβλήματος και άρχισαν σιγά σιγά να ενεργούν κατάλληλα… Αλλά, επειδή, είναι απαραίτητη η ρήξη με μεγάλα, κατεκτημένα συμφέροντα, πρόκειται για ένα δύσκολο εγχείρημα που χρειάζεται, αν όχι την ενεργή συμμετοχή των πολιτών, την ανέχεια και κατανόησή τους.
Βασικό αίτιο, λοιπόν, της οικονομικής κρίσης δεν είναι άλλο από τις διάφορες κοινωνικές παροχές που έδιναν οι εθνικές κυβερνήσεις, ακολουθώντας μία ευρύτερη κοινωνική πολιτική, προς τους πολίτες, χωρίς αντάλλαγμα. Και επειδή το κόστος όλων αυτών των παροχών είναι δυσβάσταχτο για τα σύγχρονα κράτη και τις κυβερνήσεις τους είναι επιτακτική ανάγκη να μειωθούν δραστικά ή και να καταργηθούν οριστικά. Εξέχουσα θέση στη λίστα αυτών των κοινωνικών παροχών, που καταντούν να είναι προνόμια, κατέχουν, αναμφισβήτητα, οι παροχές προς τους αναπήρους και τους χρόνια και ανίατα πάσχοντες από διάφορες ασθένειες. Η άνευ ορίων παροχή διευκολύνσεων, που είχε υιοθετηθεί τα τελευταία 30 έτη από τις Ελληνικές κυβερνήσεις, είναι επιτακτική ανάγκη να διακοπεί. Δεν είναι δυνατόν μία συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα να απολαμβάνει τόσα και τέτοια προνόμια, εις βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας. Και επειδή υπάρχει και ένα όριο ανοχής, για να μην υπάρξουν κοινωνικές συγκρούσεις και ταραχές, προτείνεται η πιο εύκολη και δραστική λύση. Αυτή δεν είναι άλλη από τον περιορισμό ή και μείωση των παρακάτω προκλητικών προνομίων από τους ανάπηρους και τους χρόνια πάσχοντες:
- Δωρεάν μετακινήσεις με τις αστικές συγκοινωνίες και μειωμένο κόμιστρο για τις εθνικές συγκοινωνίες… (Ας μένουν σπίτια τους!)
- Ελεύθερη πρόσβαση στα πανεπιστήμια σε ποσοστό 3%… (Να γίνει άμεσα 0%, δε χρειάζεται να σπουδάζουν!)
- Οικονομικές διευκολύνεις και μειώσεις φόρων. Φοροαπαλλαγή πρώτης κατοικίας, έκπτωση φόρου από την φορολογία εισοδήματος… (Τι κι αν δε μπορούν να εργαστούν, όπως όλοι οι άλλοι!)
- Διορισμός σε προστατευμένες θέσεις του δημοσίου… (Επιτέλους να βγουν και τα αναπηρικά αμαξίδια στους δρόμους και τα φανάρια, αναζητώντας ένα κομμάτι ψωμί!)
- Αυτοκίνητα με ατέλεια… (Αυτό και αν είναι εξωφρενικό. Πώς έχουν το θράσος να διεκδικούν εύκολες και ασφαλείς μετακινήσεις με ιδιόκτητα αυτοκίνητα…;)
- Επιδόματα αναπηρίας από τα ασφαλιστικά ταμεία ή τις υπηρεσίες Πρόνοιας… (Ούτως ή άλλως είναι μικρά και λίγες ανάγκες καλύπτουν. Εάν διακοπούν, δε θα υπάρχει η αγωνία και το άγχος για το αν επαρκούν ή όχι. Το ίδιο ισχύει και για το ΕΚΑΣ…!)
- Στεγαστικά δάνεια… (Αυτά τα άτομα πρέπει να μένουν με τις πατρικές τους οικογένειες, γιατί χρειάζονται πάντα βοήθεια. Μετά το θάνατο αυτών, υπάρχουν και τα ιδρύματα. Να κλείσουν αυτά και να γεμίσει η κοινωνία και άλλους ανέργους…;)
- Επιδότηση ενοικίου… (Ταυτίζεται με την προηγούμενη άποψη. Ποτέ πια ανεξαρτησία σε άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις…!)
- Δωρεάν καύσιμα… (Αυτό και αν αποτελεί πρόκληση. Και τι θα γίνει το 50%, τουλάχιστον, της αξίας τους, που κερδίζει το κράτος…;)
- Μειωμένοι λογαριασμοί οικιακού ρεύματος, νερού και τηλεφώνου…(Να γιατί οι ΔΕΚΟ, χρεοκόπησαν…!)
ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΕΟΝ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ ΠΡΟΝΟΜΙΟ:
- Δωρεάν παροχή φαρμάκων και άλλου ιατροφαρμακευτικού υλικού… (Έλεος, όπως ζουν οι άλλοι, να ζήσουν και αυτοί. Εξάλλου, δεν τους είπε κανείς ούτε να γεννηθούν ανάπηροι, ούτε χρόνια ασθενείς, ούτε να αποκτήσουν μία αναπηρία ή ανίατη ασθένεια στην πορεία τους στη ζωή…!)
Γίνεται, λοιπόν, κατανοητό ότι η μείωση και (γιατί όχι;) κατάργηση αυτών των προνομίων (και κάποιων άλλων, ίσως, που δεν ανέφερα) αποτελεί μονόδρομο για την αλλαγή πορείας στην παγκόσμια και –κυρίως- Ελληνική οικονομία και την επιβίωση των άμοιρων, δύστυχων και αναξιοπαθούντων αυτήν την περίοδο μεγαλοβιομηχάνων και μεγαλοεπιχειρηματιών…
ΥΓ.: Για να μην παρεξηγηθώ, φαντάζομαι ότι γίνεται κατανοητό το ειρωνικό ύφος του κειμένου…
