Ήρθε ο καιρός να πάρουν πίσω αυτά που έδωσαν τα προηγούμενα 30 χρόνια, όταν μετά την μεταπολίτευση το κράτος παρείχε αρκετές κοινωνικού χαρακτήρα διευκολύνσεις σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Η περικοπή, έως και κατάργηση, πολλών κοινωνικών παροχών από την οποία δεν εξαιρείται ούτε η ευαίσθητη ομάδα των Ατόμων με Αναπηρία ή των ατόμων με χρόνια νοσήματα, φαίνεται πως αποτελεί βασική επιλογή και τον κεντρικό άξονα της προσπάθειας της Ελληνικής κυβέρνησης, για τη μείωση των ελλειμμάτων που εμφανίζει η Εθνική Οικονομία. Οι οδηγίες – συστάσεις των δανειστών της πατρίδας μας για μείωση των κρατικών δαπανών και περιστολή της σπατάλης στο δημόσιο τομέα, εν μέρει, ερμηνεύτηκε από την πολιτική ηγεσία της χώρας, ως ευκαιρία για την περιστολή και διακοπή πολλών κοινωνικών παροχών και βοηθημάτων στους ανθρώπους με αναπηρία ή χρόνιες και ανίατες παθήσεις, μερικές χαρακτηριστικές από τις οποίες είναι:
- Κατάργηση της δωρεάν διέλευσης από τα διόδια για τα άτομα με αναπηρία (μία διάταξη που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, που υπό την πίεσή τους, φαίνεται να αναθεωρείται…)
- Μείωση των παροχών των ασφαλιστικών ταμείων. Διακοπή χορήγησης αρκετών φαρμάκων και απαραίτητο ιατροφαρμακευτικού υλικού για άτομα με σοβαρά προβλήματα υγείας ή αναπηρία. Αποφασίστηκε, επιπρόσθετα, η διακοπή της χρηματικής κάλυψης από τον ΟΠΑΔ (Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου) κοινών, αλλά βασικών ιατρικών εξετάσεων.
- Αναστολή παροχής χαμηλότοκων δανείων από τον Οργανισμό Εργατικής Εστίας, που αντιμετωπίζει προβλήματα χρηματοδότησης.
- Σταμάτησε η επιχορήγηση δράσεων, που αναδεικνύουν το αναπηρικό κίνημα και τις δυσκολίες αυτών των ατόμων, προς ενημέρωση όλης της κοινωνίας. Τελευταίο παράδειγμα αποτελεί η ακύρωση της χρηματοδότησης, ύψους 100,000 Ευρώ, φεστιβάλ για την αναπηρία.
Αυτά είναι μερικά μόνο παραδείγματα που δείχνουν πως η περίοδος ευημερίας έχει περάσει (και δε γυρίζει πίσω) για τους Έλληνες.
Από την άλλη, όμως, ο απλός πολίτης περιμένει να αντιμετωπιστούν οι πραγματικές αιτίες που οδήγησαν σε αυτήν την κατάσταση: Πρώτα, το κράτος θα πρέπει να μειώσει τις δαπάνες του. Τα χρηματικά ποσά, εξάλλου, που καταβάλλονται για τις κοινωνικές παροχές και ειδικά τις παροχές προς τα άτομα με αναπηρία (κάθε είδους) είναι πολύ μικρότερα από άλλες δαπάνες του κράτους. Και φυσικά, η σημερινή, τραγική κατάσταση της οικονομίας δεν οφείλεται στις κοινωνικές παροχές. Είναι η κακή διαχείριση που οδήγησε την Εθνική Οικονομία σε κατάρρευση και τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Γιατί η δημοσιονομική πολιτική δεν αποτυγχάνει, επειδή χορηγείται ένα επίδομα σε όσους πολίτες έχουν ανάγκη. Αποτυγχάνει εξαιτίας των υπέρογκων και των κρυφών δαπανών του δημοσίου και την κατάχρηση δημοσίου χρήματος. Πρωταγωνιστές όλων αυτών, βέβαια, είναι κατά κύριο λόγο, οι διαχειριστές του χρήματος, δηλαδή οι πολιτικοί και συγκεκριμένα η εκάστοτε κυβέρνηση και όσοι είναι κοντά στα στελέχη της. Δε θα πρέπει, επίσης, να λησμονείται και η αδυναμία του κρατικού μηχανισμού να εντοπίσει υποθέσεις διαφθοράς και εξαπάτησης του κράτους και να τιμωρήσει τους υπεύθυνους. Πολύ τυπικά παραδείγματα είναι:
- Η κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος στα νοσοκομεία, με υπερκοστολογήσεις φαρμάκων και ιατρικού υλικού και εξοπλισμού.
- Η αδυναμία της κρατικής μηχανής να εντοπίσει τους χιλιάδες αναπήρους – μαϊμούδες, οι οποίοι εισπράττουν παράνομα, κρατικά βοηθήματα.
- Τα πολλαπλά σκάνδαλα, στα οποία υπαίτιοι είναι αρκετές φορές οι ίδιοι οι πολιτικοί.
Αλλά, για να μην δημιουργείται ατμόσφαιρα σκανδάλων, έχει ενδιαφέρον να παρουσιαστεί μία, τυπικά νόμιμη, διαδικασία, η οποία όμως, δείχνει που διοχετεύονται τα χρήματα των πολιτών:
Σε μία εποχή που ο Οργανισμός Εργατικής Εστίας (ΟΕΕ) έχει περιορίσει δραστικά τις παροχές του σε πολίτες με αναπηρία και σε χαμηλοσυνταξιούχους λόγω οικονομικής κρίσης, επιδοτεί πλουσιοπάροχα την Ελληνική συνδικαλιστική ηγεσία (σχετικό ρεπορτάζ δημοσίευσε η εφημερίδα «Καθημερινή», στις 4 Ιουλίου 2010)! Συγκεκριμένα, η εφημερίδα αναφέρει ότι ο ΟΕΕ αποτελεί τον κυριότερο χρηματοδότη της ΓΣΕΕ, όπως προβλέπει το καταστατικό λειτουργίας του. Προβλέπεται ποσοστό, έως και 25%, των εσόδων του να διατίθεται για την ενίσχυση του συνδικαλιστικού κινήματος. Αυτό το ποσοστό αντιστοιχεί (στην περίπτωση της ΓΣΕΕ) σε ποσό 7 εκ. Ευρώ!
Απλά, θα περίμενε κανείς, σε μία τόσο δύσκολη εποχή, με την οικονομική συγκυρία να μην είναι ευνοϊκή, να μην υπάρχουν τέτοιες ανισότητες και αδικίες, εις βάρος των απλών φορολογούμενων πολιτών. Και ειδικά, όταν, οι ανισότητες αφορούν και τα άτομα με αναπηρία ή/και χρόνιες, ανίατες παθήσεις
