Ποιοι είναι ικανοί, άξιοι και αρκετά τίμιοι, ώστε να οδηγήσουν τη χώρα στην πόρτα εξόδου από αυτήντην οικονομικη κρίση;

  • Αυτοί που όταν το Ευρώ αντικατέστησε τη δραχμή, δεν έλαβαν τα κατάλληλα μέτρα, ώστε να μην υπάρξουν φαινόμενα ανατιμήσεων και αισχροκέρδειας;
  • Αυτοί που για πρώτη φορά, εν καιρώ ειρήνης, μείωσαν τα πραγματικά εισοδήματα των πολιτών;
  • Αυτοί που επέβαλαν μεγάλες αυξήσεις στους έμμεσους φόρους;
  • Αυτοί που εκτόξευσαν τον πληθωρισμό σε τεράστια ύψη, για χρόνια, και αφού μειώθηκε με μεγάλες θυσίες του Ελληνικού λαού, τον εκτόξευσαν ξανά με την επιβολή νέων μεγάλων φόρων;
  • Αυτοί που επέτρεψαν την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και την καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων;
  • Αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στη αποβιομηχανοποιηση;
  • Αυτοί που επέτρεπαν την υπερκοστολόγηση στις διάφορες προμήθειες του δημοσίου (και ιδιαίτερα στις στρατιωτικές δαπάνες), κλέβοντας στην ουσία τα χρήματα του Ελληνικού λαού;
  • Αυτοί που επιβάλλουν λιτότητα στο λαό, επί χρόνια, αλλά (κατά κάποιο περίεργο τρόπο) ξοδεύουν χιλιάδες Ευρώ, για να παντρευτούν στο Παρίσι; Ή το σύνολο της κυβέρνησης, που όταν πάνε σε επαρχιακές πόλεις, κοιμούνται σε ξενοδοχεία πολλών αστέρων, ξοδεύοντας 500 Ευρώ για το δωμάτιο, κάθε βράδυ;
  • Αυτοί που ανατρέποντας τη μαθηματική λογική, έδωσαν αυξήσεις 0+0=14%; Ή οι ίδιοι που έδωσαν και δεύτερη αύξηση 0+0=3%;
  • Αυτοί, που με αρχή το 1987, έχουν εφαρμόσει στην Ελλάδα 1… 2… 3… 4… 5… 6… προγράμματα λιτότητας, για να καλυφθούν τα ελλείμματα χωρίς κανένα τελικό αποτέλεσμα (και ας πλήρωνες ο Ελληνικός λαός);
  • Αυτοί που τροποποιούν τους νόμους ή ψηφίζουν καινούριους, με κριτήριο να μη θιγούν τα δικά τους συμφέροντα και εξαιρούν τους εαυτούς τους από τα μέτρα οικονομικής λιτότητας; Οι περικοπές αγγίζουν μονάχα το λαό.
  • Αυτοί που ψηφίζουν και αποφασίζουν μεταξύ τους για την παραπομπή ή μη των συναδέλφων τους στη δικαιοσύνη, με την κατηγορία της διασπάθισης δημοσίου χρήματος;
  • Αυτοί που αμέσως μετά τις εκλογές ξεχνούν τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις και πράττουν άλλα, εντελώς διαφορετικά, από αυτά που εξήγγειλαν;
  • Αυτοί που μέσα σε τέσσερα χρόνια πολλαπλασιάζουν την προσωπική τους περιουσία;
  • Αυτοί που «βολεύουν» ημετέρους; Αυτοί που προστατεύουν του εισόδημα μερικών προνομιούχων υπαλλήλων στη βουλή (οι οποίοι είναι προσωπικές τους επιλογές), ενώ ψηφίζουν την περικοπή των επιδομάτων στους δημόσιους υπαλλήλους;
  • Αυτοί που σχηματίζουν πολυμελείς κυβερνήσεις, αυξάνοντας το οικονομικό κόστος (κάθε υπουργός και υφυπουργός έχει μία σειρά συμβούλων κ.α.);
  • Αυτοί που επέτρεπαν επί πολλά χρόνια να φοροδιαφεύγουν οι μεγάλες επιχειρήσεις και τώρα ρίχνουν όλα τα βάρη στον απλό λαό;

Αυτά και άλλα πολλά, αλλά ερωτώ:

Αυτούς εμπιστευόμαστε και ψηφίζουμε;