Μ Υ Θ Ο Σ Κ Α Ι Π Ρ Α ΓΜ Α Τ Ι Κ Ο Τ Η Τ Α
Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους της σύγχρονης Ελληνική ιστορίας, καταρρίφθηκε πριν από λίγο καιρό. Ένας μύθος που περίτεχνα και πολύ προσεκτικά είχε κατασκευαστεί τα προηγούμενα χρόνια και καλλιεργούταν με μεγάλη προσοχή. Κύριοι εκφραστές του ήταν τα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα εξουσίας και ήταν μία τακτική που αποσκοπούσε σε συγκεκριμένα οφέλη. Μία απόφαση της παρούσας κυβέρνησης, όμως, υπό την πίεση των Ευρωπαίων εταίρων μας (που τώρα πια δεν πρέπει να χαρακτηρίζονται εταίροι, αλλά εξουσιαστές) και έχοντας άμεση ανάγκη την οικονομική τους στήριξη, οδήγησε στην κατάρρευση του μύθου.
Ο λόγος, βέβαια, γίνεται για τον αριθμό των εν ενεργεία δημοσίων υπαλλήλων που υπηρετούν σε διάφορες κρατικές υπηρεσίες. Από τα πρώτα χρόνια της ανεξάρτητης σύγχρονης Ελλάδας, ο δημόσιος τομέας και, κατ’ επέκταση, ο δημόσιος υπάλληλος, αποτέλεσαν πεδία άσκησης πολιτικής! Οι υποσχέσεις για πρόσληψη σε ένα δημόσιο φορέα ακούγονταν εύηχες στα αυτιά τον πολιτών, οι οποίοι:
- Είχαν πειστεί ότι στο δημόσιο τομέα, οι συνθήκες εργασίας είναι καλύτερες.
- Έβλεπαν ότι επικρατούσε μία ατιμωρησία.
- Διαπίστωναν ελλιπή, έως ανύπαρκτο, έλεγχο από τους προϊσταμένους.
- Γνώριζαν ότι στον ιδιωτικό τομέα, ο εργοδότης δεν ελέγχεται από το κράτος και δρα ανενόχλητος, με αποτέλεσμα οι συνθήκες εργασίας να θεωρούνται και να είναι πιο δύσκολες.
- Δελεάζονταν από τη μόνιμη φύση της εργασίας και την εξασφάλιση που αυτή προσέφερε.
Έτσι, όλο και περισσότεροι Έλληνες προσπαθούσαν με κάποιο τρόπο να εξασφαλίσουν, για τον εαυτό τους ή για τα παιδιά τους, μία μόνιμη θέση εργασίας στο δημόσιο τομέα. Αυτή η προσδοκία προσέφερε στις κυβερνήσεις τη δυνατότητα, αφενός να χρησιμοποιούν το διορισμό σε δημόσια υπηρεσία, σαν προεκλογική παροχή και «όπλο», αφετέρου να καλλιεργήσουν το μύθο του υπέρογκου δημόσιου τομέα, ο οποίος κατ’ επέκταση ήταν αργοκίνητος, ανελαστικός και διεφθαρμένος.
Όλα αυτά, όμως, φαίνεται πως ανατρέπονται πλέον, μετά από τα αποτελέσματα που προέκυψαν από τη απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων, που συντελέστηκε υπό τις πιέσεις των δανειστών μας. Γιατί ο αριθμός που προέκυψε δεν επιβεβαίωσε την πεποίθηση ότι στις δημόσιες υπηρεσίες είναι διορισμένοι υπέρμετρα πολλοί υπάλληλοι, για να ικανοποιηθούν φιλικές και κομματικές σχέσεις. Αντίθετα, αποδείχθηκε ότι ο αριθμός των Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων είναι απόλυτα ταυτόσημος, σε ποσοστό του ενεργού εργατικού δυναμικού, με τον αντίστοιχο αριθμό, που συναντάται στα σύγχρονα Δυτικοευρωπαϊκά κράτη, στις ΗΠΑ και τον Καναδά! Γιατί, όμως, όλα τα προηγούμενα έτη συντηρούταν αυτό το κλίμα;
Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η λαχτάρα του απλού Έλληνα πολίτη, για μία σταθερή εργασία γινόταν αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους ασκούντες εξουσία. Και, όμως, η τροφοδότηση της κοινής γνώμης με την ιδέα του υπέρογκου δημόσιου τομέα, ο οποίος λειτουργούσε οριακά ικανοποιητικά, ενώ ταυτόχρονα απαιτούσε τεράστια χρηματικά ποσά, καλλιεργούσε ένα κλίμα δυσαρέσκειας ανάμεσα στους πολίτες, τους οποίους διαχώριζε σε αντίπαλα στρατόπεδα και προκαλούσε κοινωνικές εντάσεις. Αν και το δημοκρατικό μας πολίτευμα επιτρέπει τις διαφοροποιήσεις, την ελεύθερη έκφραση και το σεβασμό της αντίθετης άποψης, το καλλιεργούμενο (κατά του δημοσίου και των δημοσίων υπαλλήλων) κλίμα, αποσκοπεί σε συγκεκριμένο σκοπό. Και αυτός δε μπορεί να είναι άλλος από τη συρρίκνωση του δημοσίου τομέα και του αριθμού των υπαλλήλων που εργάζονται σε αυτόν, έως και την κατάργησή του! Η αρχή έχει ήδη γίνει με την παραχώρηση σε ιδιώτες σημαντικών δημοσίων επιχειρήσεων, που και αυτές απαξιώθηκαν, περίτεχνα, όλα τα προηγούμενα χρόνια (αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα) και προκαλούσαν, πλέον, το κοινό αίσθημα. Τα πρώτα βήματα επιχειρούνται, δειλά δειλά σε διάφορους τομείς και σαν παράδειγμα αναφέρεται η προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της ανώτερης και ανώτατης (τριτοβάθμιας) εκπαίδευσης, με αφετηρία την παροχή άδειας λειτουργίας σε ιδιωτικά κολέγια…
Μπορεί να προκαλούν έκπληξη όλα προαναφερθέντα, αλλά με τόσα που έχουν δει τα μάτια μας κατά καιρούς, δε θεωρούνται και αδύνατα! Το μέλλον είναι κοντά, οι εξελίξεις τρέχουν, η κατάσταση της πατρίδας μας είναι σε τόσο οριακό σημείο, που σύντομα θα πρέπει ΚΑΙ θα έρθουμε αντιμέτωποι με τα νέα δεδομένα…
