Ένα από τα πρώτα μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση, προκειμένου να αντιμετωπίσει την ιδιαιτέρως κακή οικονομική κατάσταση και να συμμορφωθεί με τις προσταγές του μνημονίου που έχει υπογράψει, είναι η μείωση των αμυντικών δαπανών. Γιατί, καλώς ή κακώς, οι Έλληνες ήμασταν υποχρεωμένοι να δαπανούμε τεράστια χρηματικά ποσά, προκειμένου να θωρακίσουμε την πατρίδα μας, έναντι του σημαντικότερου και ουσιαστικότερου κινδύνου, που είναι η «φίλη» και όμορη Τουρκία. Τώρα, όμως, η κυβέρνηση αυτοπαρουσιάζεται υποχρεωμένη να μειώσει τις αμυντικές δαπάνες, για να διασωθεί η χώρα από τη χρεοκοπία. Όλα αυτά ακούγονται λογικά και ο κάθε απλός Έλληνας πολίτης, συμφωνεί, αρκεί να μην επηρεαστεί η αποτρεπτική αμυντική δύναμη της χώρας.
Την Ελληνική κυβέρνηση, όμως, φαίνεται πως το μόνο που την απασχολεί είναι η μείωση των δαπανών και τίποτα περισσότερο. Διαφορετικά δε μπορεί να εξηγηθεί η απάθειά της σε όσα συμβαίνουν και της επισημαίνουν οι επιτελείς. Γιατί, με το πάγωμα στις προμήθειες, που επέβαλε, επηρέασε σημαντικά την ετοιμότητα των στρατευμάτων και του στρατιωτικού υλικού, προς μάχη. Αυτός είναι ο σωστός δρόμος; Αυτή είναι η πραγματική αιτία των προβλημάτων; Οι ειδικοί του χώρου, κατηγορηματικά, απαντούν «όχι».
Μία προσεκτική μελέτη των σημερινών γεγονότων και δράσεων είναι αυτή που θα δώσει μία ξεκάθαρη απάντηση, σε συνδυασμό με τη γνώση του παρελθόντος. Αλλά ας είμαστε πιο συγκεκριμένοι…
Αποτελεί, δυστυχώς, κοινό μυστικό ότι πολλά από τα προγράμματα στρατιωτικών εξοπλισμών υπερκοστολογούνται και κάποιοι επιτήδειοι κερδίζουν χρήματα, που δε θα έπρεπε. Σε άλλες δε περιπτώσεις, το κράτος δεν άσκησε πλήρως τα δικαιώματά του, σαν αγοραστής:
☞ Το προϋπολογισμένο κόστος για την αγορά 1000 (χιλίων) αλεξίσφαιρων γιλέκων για τις ανάγκες της Πολεμικής Αεροπορίας ανέρχεται στο ποσό των 2,5 εκατομμυρίων Ευρώ, που αναλογεί σε κόστος 2500 Ευρώ ανά μονάδα. Μόνο που τα καλύτερα γιλέκα, παγκοσμίως, δεν ξεπερνούν τα 500 με 800 Ευρώ η μονάδα! Τα χρήματα που περισσεύουν, λοιπόν, που καταλήγουν;
☞ Ένας μικρός ανέλπιστος θησαυρός ανακαλύφθηκε πρόσφατα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας! Αυτός δεν είναι άλλος από ένα σεβαστό ποσό, που προέρχεται από τα «δώρα» που κάνουν οι αμυντικές βιομηχανίες σε κάθε πελάτη τους, όταν κερδίζουν μία παραγγελία στρατιωτικού υλικού, και αφορά αποκλειστικά παροχή σε είδος. Οι Ελληνικές κυβερνήσεις, ωστόσο, ουδέποτε έδωσαν την απαραίτητη σημασία σε αυτά τα «δώρα» (η ακριβής ορολογία είναι «Αντισταθμιστικά οφέλη»), τα τελευταία δέκα χρόνια, τουλάχιστον. Αν και το ποσό αυτό δεν είναι, πλέον, πλήρως αξιοποιήσιμο, τα συστήματα που θα προμηθευτούν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις με την αξιοποίηση των 2/3, είναι πολλά και σημαντικά και θα συμβάλλουν αποφασιστικά στην ενίσχυση του αξιόμαχου των ενόπλων δυνάμεων της χώρας.
☞ Η προηγούμενη «ανακάλυψη» θα μπορούσε να βοηθήσει στην ενίσχυση του παραγωγικού έργου των Ελληνικών Αμυντικών Βιομηχανιών, που βρίσκονται ένα βήμα πριν την οριστική τους κατάρρευση! Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στην Τουρκία, που οι Αμυντικές της Βιομηχανίες, το 2009, παρήγαγαν έργο ύψους 2,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, καλύπτοντας ταυτόχρονα το 46% των αναγκών των Τουρκικών ενόπλων δυνάμεων! Με απλά λόγια, οι Τούρκοι ενίσχυσαν την βιομηχανική τους παραγωγή, απέκτησαν κορυφαία τεχνογνωσία, ενίσχυσαν την απασχόληση και μείωσαν την ανεργία και τέλος (το πιο ωραίο) πούλησαν στρατιωτικό υλικό αξίας 832 εκατομμυρίων δολαρίων, τα οποία εισέρευσαν στα κρατικά ταμεία φυσικά!
Τα προηγούμενα παραδείγματα δείχνουν σαφώς, ότι η επίκληση των τεράστιων αμυντικών δαπανών, για να δικαιολογηθεί –μερικώς- η κακή οικονομική κατάσταση της χώρας είναι ένας μεγάλος μύθος και όποιος τον χρησιμοποιεί, προκαλεί! Γιατί, η κακοδιαχείριση, οι μίζες και οι παράνομες προμήθειες δεν έχουν καμία σχέση με τις ανάγκες των Ελληνικών ένοπλων δυνάμεων. Ταυτόχρονα, όμως, δικαιώνονται όσοι από παλιά επισήμαιναν ότι μόνο με την ενίσχυση των Ελληνικών αμυντικών βιομηχανιών με έργο, μπορεί να δοθεί πνοή βιομηχανικής ανάπτυξης στη χώρα και ταυτόχρονα να μειωθεί το κόστος των απαραίτητων αμυντικών εξοπλισμών.
Αλλά μια τέτοια απόφαση προϋποθέτει πολιτικούς άνδρες, με πυγμή και αίσθημα εθνικής ευθύνης και υπερηφάνειας και όχι δοσίλογους, που οδηγούν την πατρίδα τους στα νύχια του ΔΝΤ, μετά από σωρεία εγκληματικών λαθών και παραλείψεων στο παρελθόν…
