__

Στο φύλο της εφημερίδας «VETO», της 5ης Δεκεμβρίου 2009, διαβάζουμε την παρακάτω είδηση και κρίνω απαραίτητη τη δημοσίευσή της. Βασιζόμενος στην εγκυρότητα της εφημερίδας και στο γεγονός ότι η είδηση δε διαψεύστηκε από κανένα, θα ήταν καλό να τη μάθουν και οι αναγνώστες μου.

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Σύμφωνα με το εν λόγω δημοσίευμα, ο κ. Προβόπουλος (για όσους δε γνωρίζουν την ιδιότητά του, πρόκειται για το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, της μεγαλύτερης δηλαδή Ελληνικής τράπεζας) εμφάνισε ετήσιο εισόδημα για το έτος 2008, ούτε λίγο, ούτε πολύ, το αστρονομικό ποσό των 4.051.949,01 Ευρώ!!!  Ναι καλά διαβάζετε. Σύμφωνα με την εφημερίδα “ETO” το ετήσιο εισόδημα του εν λόγω κυρίου ανέρχεται στο ποσό των 4.051.949,01 Ευρώ!

Η είδηση είναι, οπωσδήποτε, σημαντική. Τέτοια νούμερα, τέτοια ποσά δε μπορεί να τα διαβάζει κανείς καθημερινά. Ακόμα περισσότερο, τέτοιες αμοιβές δεν απαντώνται συχνά.

Αλλά η ουσία του θέματος, το σημαντικό κομμάτι, το ζουμί της υπόθεσης, όπως λέει ο λαός μας, είναι αλλού…

Ο εν λόγω τύπος, λοιπόν, είναι αυτός που ορίζει, ως ένα βαθμό, την  πορεία της Εθνικής Οικονομίας, καθώς διαχειρίζεται τεράστια χρηματικά ποσά, που τα κατευθύνει, σύμφωνα με τις δικές του ιδέες, αντιλήψεις, συμπάθειες και αντιπάθειες. Άρα είναι ένας από αυτούς που γνωρίζουν ακριβώς τις αδυναμίες και τα προβλήματα της Εθνικής Οικονομίας και όφειλε να τα έχει αντιμετωπίσει και εξαφανίσει. Είναι από τους κύριους υπεύθυνους, λοιπόν, για τη σημερινή κατάσταση, για τα χάλια, δηλαδή, της Ελληνικής Οικονομίας.

Η υπέρογκη αυτή αμοιβή υπάρχει και δίδεται εν μέσω σημαντικής οικονομικής κρίσης, την οποία διέρχεται η χώρα. Και αυτό είναι τουλάχιστον προκλητικό. Γιατί η προσπάθεια μείωσης των δαπανών του κράτους, θα έπρεπε να ξεκινήσει από τα πραγματικά υψηλά και προκλητικά εισοδήματα των διοικητικών διαφόρων κρατικών υπηρεσιών και εταιρειών.

Αντίθετα, όμως, ο εν λόγω τύπος προτείνει την επιβολή δραστικών περικοπών στις δημόσιες δαπάνες κοινωνικού χαρακτήρα, στη συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας και στη μείωση των μισθών και συντάξεων, ακόμα και των μικρών και ασθενέστερων οικονομικά τάξεων. Η μείωση των μισθών και των συντάξεων, μάλιστα, προτείνει να είναι ίσου ποσοστού, ανεξαρτήτως πραγματικού εισοδήματος. Με απλά λόγια επιβάλλει τα ίδια βάρη, τόσο στους φτωχούς, όσο και στους πλούσιους.

Όλα τα παραπάνω προτείνει, λοιπόν, ο κύριος Προβόπουλος, ο οποίος αμείβεται με περισσότερα από 4 εκατ. Ευρώ. Ναι! 4.ο51.949,01 Ευρώ!!! Ε, λοιπόν, θα περίμενα περισσότερη φαντασία και δημιουργική σκέψη από έναν άνθρωπο με μισθό μεγαλύτερο των 4 εκατ. Ευρώ. Γιατί, για να παίρνει αυτά τα χρήματα σημαίνει ότι έχει και τα ανάλογα προσόντα. Αντίθετα, όμως, προτείνει μέτρα απλά, πεζά, χωρίς φαντασία και τόλμη. Γιατί, η μείωση των μεγάλων μισθών απαιτεί τόλμη και δύναμη. Τόλμη που οι σύγχρονοι ηγέτες μας (πολιτικοί, οικονομικοί και κάθε είδους), δε φαίνεται να διαθέτουν. Θέλει κότσια η σύγκρουση με τα μεγάλα εισοδήματα…

Υπάρχει, όμως, και κάτι άλλο, που είναι περισσότερο προκλητικό. Ο εν λόγω κύριος, με το πενιχρό εισόδημα των 4 και κάτι εκατομμυρίων Ευρώ, θεωρείται ότι ανήκει σε μία ιδιαίτερη, ξεχωριστή και ευαίσθητη κατηγορία φορολογούμενων, που χρήζουν προστασίας. Χρήζουν ιδιαίτερης περιποίησης και προστασίας, ώστε να προστατέψουν το ασθενές εισόδημά τους, για να μπορέσουν να επιζήσουν… Ο κύριος Προβόπουλος δεν είναι ο μόνος. Τις ίδιες ανάγκες και την ίδια ιδιαίτερη περιποίηση απολαμβάνουν και άλλοι κύριοι της πολιτικής και οικονομικής ζωής της χώρας. Και για να μην αναρωτιέστε σε τι αναφέρομαι, αυτός ο τύπος απολαμβάνει, όπως και άλλοι, ιδιαίτερη φορολογική μεταχείριση, καθώς σχεδόν το 100% του εισοδήματός του, αποτελεί αυτοτελώς φορολογούμενο ποσό, το οποίο φορολογείται με πολύ χαμηλότερο συντελεστή ή δεν φορολογείται καθόλου με βάση το Ελληνικό φορολογικό σύστημα.

Και φυσικά, για να απολαμβάνει αυτός και αρκετοί άλλοι, τη συγκεκριμένη ιδιαίτερη, ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση, καλείται ο απλός λαός, όλοι εμείς δηλαδή, εγώ που τα γράφω και εσείς που τα διαβάζετε, αλλά και πολλοί άλλοι, να βάζουμε βαθειά –πλέον- το χέρι στην τσέπη, για να πληρώσουμε τους αυξημένους φόρους και εισφορές που ζητάει το κράτος μας, ενώ την ίδια ώρα παίρνουμε λιγότερα χρήματα.

Για όλα τα παραπάνω και για άλλα περισσότερα που αυτή τη στιγμή δε μπορώ να σκεφτώ, πιστεύω ότι θα πρέπει όλοι εμείς οι απλοί Έλληνες πολίτες να  δούμε λίγο διαφορετικά όλους αυτούς, που ρυθμίζουν τις τύχες μας. Στο κάτω κάτω, αυτοί είναι τοποθετημένοι σε τέτοιες καίριες θέσεις από εμάς, τον απλό λαό, για να οδηγήσουν τη χώρα προς ένα καλύτερο μέλλον. Έχουν, λοιπόν, ιερή αποστολή και υποχρέωση να φροντίσουν για το καλό της Ελλάδας. Και για να το πω πιο απλά, αμείβονται τόσο καλά, για να υπηρετούν το καλό της πατρίδας και του λαού μας…