Επειδή τις τελευταίες μέρες γίνεται, συχνά και πολύ έντονα, λόγος για το δημόσιο τομέα και τους υπαλλήλους που απασχολεί, με τα βέλη να πέφτουν εξ’ ολοκλήρου στους δημόσιους υπαλλήλους θα ήθελα να απευθύνω δύο ερωτήματα, χωρίς να κρύψω την επαγγελματική μου ιδιότητα. ΝΑΙ! Γιατί είμαι και εγώ ένας δημόσιος υπάλληλος.
Κύριοι πολιτικοί, κύριοι βουλευτές, κύριοι υπουργοί και αξιότιμε κύριε πρωθυπουργέ,
Τελευταία, όλο και περισσότερο καταφέρεστε εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων, ομαδοποιώντας τους όλους και αμβλύνοντας τις όποιες διαφορές. Θεωρείτε τους περισσότερους από αυτούς –αν όχι όλους- τεμπέληδες, το λέω στα ίσα. Ισχυρίζεστε ότι δεν εργάζονται, όσο καλά αμείβονται. Γιατί το δικό σας κύριο μέλημα δεν είναι η ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχουν, σε σχέση με το χρόνο και τις συνθήκες εργασίας, αλλά σε σχέση με τις απολαβές τους. Η ποιότητα των υπηρεσιών του δημοσίου, ελάχιστα σας απασχολεί. Διαφορετικά, θα φροντίζατε ώστε να παρέχετε όλες τις απαραίτητες διευκολύνσεις, για να αποδίδουν καλύτερα οι δημόσιοι υπάλληλοι. Ποιες είναι αυτές οι διευκολύνσεις γνωρίζετε (μηχανοργάνωση, απλοποίηση διαδικασιών κ.α.)
Ξεχνάτε, όμως, ότι εσείς τους διορίζετε; Ξεχνάτε ότι εσείς μπορείτε να ελέγξετε απόλυτα τον αριθμό τους; Ξεχνάτε ότι οι περισσότεροι από αυτούς, και κυρίως οι παλαιότεροι, τοποθετήθηκαν στις θέσεις τους, χωρίς να αποδείξουν ότι καλύπτουν κάποιο αξιοκρατικό κριτήριο (αυτό σε καμία περίπτωση δε μειώνει την αξία τους), αλλά ικανοποιώντας προσωπικές και κύρια προεκλογικές σας υποσχέσεις; Μήπως ξεχάσατε τους κομματικούς μηχανισμούς, που λειτουργούσαν (και λειτουργούν) στα πολιτικά σας γραφεία, τάζοντας διορισμούς με ανταλλαγή μερικές ψήφους; Μήπως έτσι δεν διατηρείτε τις πελατειακές σχέσεις; Και χρησιμοποιώ και ενεστώτα, γιατί το παραμυθάκι του ΑΣΕΠ, δεν περιλαμβάνει το σύνολο των θέσεων στο δημόσιο τομέα. Άρα τέτοιου είδους προσλήψεις, ρουσφέτια, γίνονται ακόμα.
Και τώρα, κύριοι, μας λέτε ότι φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι; Αυτοί που απλά ζήτησαν, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να αποφασίσουν; Ποιους κοροϊδεύετε κύριοι; Ή πιστεύετε ότι ακόμα ο ελληνικός λαός κοιμάται; Εγώ, πάντως, διαβάζω για τις προσλήψεις στη βουλή και στα διάφορα υπουργεία (εκτός ΑΣΕΠ, βέβαια), καθώς και για τους μισθούς συγκεκριμένων κατηγοριών υπαλλήλων, που εγώ σαν εκπαιδευτικός, συκοφαντημένος όλο αυτό τον καιρό από εσάς κύριοι, δε θα δω ούτε με 100 χρόνια υπηρεσίας!
Και τώρα αγαπητοί φίλοι και αναγνώστες, θα κάνω μία δεύτερη ερώτηση, προς εσάς:
Αν σας δινόταν η ευκαιρία να διοριστείτε στο δημόσιο, έχοντας κατά νου τη μονιμότητα και την εξασφάλιση, δε θα πράττατε το ίδιο; Μη βιαστείτε να πείτε όχι. Απαντήστε μου ειλικρινά. Προσωπικά, έχοντας εργαστεί από μικρός σε διάφορες δουλειές, ιδιωτικά, θεώρησα ότι η σταθερότητα του δημοσίου θα μου έδινε τη σιγουριά που ήθελα για το μέλλον μου, ώστε να στήσω τη ζωή μου. Και αυτή η επιλογή μου, αν και ενισχύθηκε, δεν καθορίστηκε από τα ιδιαίτερα προβλήματά μου, σαν άτομο με Ειδικές Ανάγκες. Γιατί πίστευα και ακόμα πιστεύω ότι μπορώ να προσφέρω και θέλω να προσφέρω και αυτό προσπαθώ. Πιστεύω ότι οι περισσότεροι από εσάς το ίδιο θα έκαναν και αυτό κάνουν οι πολλοί.
Κλείνοντας, θα πρέπει να ξεκαθαρίσω κάτι. Δεν είναι το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων απόλυτα εργατικοί, τυπικοί, ευγενικοί, σοβαροί κ.α. όπως θα έπρεπε. Αλλά δεν είναι και όλοι τους τεμπέληδες, όπως πολλοί πιστεύουν και οι πολιτικοί σκόπιμα καλλιεργούν. Οι περισσότεροι από αυτούς εργάζονται με συνείδηση και πολλές φορές προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους, χωρίς την ουσιαστική υποστήριξη του κράτους. Αυτοί, οι πολλοί, οι ευσυνείδητοι δημόσιοι υπάλληλοι θα πρέπει να απομονώσουν του λίγους, τους «άτακτους» και να τους συνετίσουν, προς όφελος όλου του κλάδου…
