ΕΡΩΤΗΣΗ:

Ποιοι Έλληνες, εκτελώντας τα εργασιακά καθήκοντά τους:

  • Δεν έχουν υποχρεωτικό ωράριο;
  • Δεν ελέγχονται για το είδος και την ποιότητα της εργασίας της;
  • Εργάζονται σε μοναδικής χλιδής περιβάλλον;
  • Αμείβονται με τουλάχιστον 10 χιλιάδες Ευρώ τo μήνα, εκ των οποίων τα μισά έχουν αυτοτελή φορολόγηση;
  • Κατοχυρώνουν δικαίωμα συνταξιοδότησης με τετραετή μονάχα προϋπηρεσία;
  • Συνταξιοδοτούνται στα 55 έτη (όσοι είναι ασφαλισμένοι πριν το 1993);
  • Είναι οι μοναδικοί Έλληνες που λαμβάνουν δεύτερη (στην περίπτωση των επαγγελματιών) ή και τρίτη σύνταξη (στην περίπτωση πρώην τοπικών αρχόντων);
  • Είναι οι μόνοι που λαμβάνουν ταυτόχρονα σύνταξη και μισθό, αν συνεχίσουν να εργάζονται και μετά τα 65 τους;
  • Απολαμβάνουν ιδιαίτερα και ξεχωριστά προνόμια, όπως:
  1. δωρεάν αυτοκίνητο (leasing) από την υπηρεσία τους,
  2. δωρεάν τηλεφωνικές συνδιαλέξεις σε κινητό και 12(!) σταθερές τηλεφωνικές γραμμές,
  3. δωρεάν διαμονή σε ξενοδοχεία με όριο τα 70 Ευρώ την ημέρα,
  4. παραχώρηση γραφείου και γραφικής ύλης,
  5. δωρεάν μετακινήσεις,
  6. άτοκα δάνεια από την υπηρεσία τους;
  • Δικαιούνται να απουσιάζουν αδικαιολόγητα από την απουσία τους για πέντε ημέρες κάθε μήνα; Αλλά και αν απουσιάσουν περισσότερες, ποτέ δεν τους παρακρατείται μισθός, πρακτικά;
  • Απολαμβάνουν ασυλίας, ενώ τυχόν αδικήματά τους διαγράφονται με διαδικασίες express;
  • Δεν υποχρεούνται στην κατάθεση δήλωσης «Πόθεν Έσχες;»

Πάντως, οι περισσότεροι Έλληνες εργαζόμενοι:

  • Έχουν υποχρεωτικό ωράριο εργασίας.
  • Ελέγχονται καθημερινά για την ποιότητα και την ποσότητα εργασίας.
  • Δεν εργάζονται σε ιδανικά εργασιακά περιβάλλοντα.
  • Δεν αμείβονται με περισσότερα από 1800 Ευρώ το μήνα.
  • Πρέπει να εργαστούν τουλάχιστον 15 έτη, για να αποκτήσουν δικαίωμα συνταξιοδότησης.
  • Συνταξιοδοτούνται μετά τα 67 τους έτη.
  • Δε λαμβάνουν δύο συντάξεις ταυτόχρονα.
  • Εάν συνεχίσουν να εργάζονται αναστέλλεται η καταβολή της σύνταξης.
  • Δεν τους παρέχεται κανένα προνόμιο από την εργασία τους, πλην (ίσως) τους παραχωρείται ένα απλό αυτοκίνητο, όταν εργάζονται σαν εξωτερικοί συνεργάτες.
  • Δύσκολα δικαιολογούν κάποια απουσία από την εργασία τους, αν δεν είναι άρρωστοι, χωρίς μείωση μισθού.
  • Δεν τυγχάνουν ασυλίας και οδηγούνται στα δικαστήρια.
  • Υποχρεούνται (ειδικά οι δημόσιοι υπάλληλοι) σε δήλωση «Πόθεν Έσχες;».

Αλλά αυτοί οι τελευταίοι, που είναι και η συντριπτική πλειοψηφία, δεν είναι βολευτές