Η αρχή έγινε με την αλλαγή της ονομασίας του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Με το άστοχο (συγχωρέστε με για τους επιεικείς χαρακτηρισμούς) επιχείρημα της πολυπολιτισμικής κοινωνίας και την ανάγκη ένταξης και των αλλοδαπών στο δικό μας σύστημα εκπαίδευσης, το εν λόγω Υπουργείο μετονομάστηκε σε «Παιδείας, δια βίου μάθησης και Θρησκευμάτων». Εύκολα απαλλάχτηκαν από το βραχνά της Εθνικής, της Ελληνικής Παιδείας. Και σα να μην έφτανε αυτό, εισήγαγαν και δεύτερη ξένη γλώσσα, ενώ η Αγγλική θα πρέπει να διδάσκεται από την Α΄ Τάξη του Δημοτικού(!!!), πριν καλά καλά μάθουν τα Ελληνόπουλα να μιλούν και να γράφουν ορθά τη μητρική τους γλώσσα…

Οτιδήποτε παραπέμπει σε Εθνικό ή Ελληνικό, κυνηγήθηκε. Γιατί μετονομάστηκε το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης; Μήπως, είμαστε σε θέση, ως κράτος, να υπερασπιστούμε και τους γείτονες, οπότε η Άμυνά μας λαμβάνει πανβαλκανικό νόημα; Όχι, βέβαια. Άλλοι είναι οι σκοποί τους.

Σηκώνεις το κεφάλι, υψώνεις το ανάστημα και θέλεις να φωνάξεις: «Έξω οι αλλοδαποί από την Ελλάδα (αναφέρομαι στους παράνομους), αλλά η ταμπέλα «ρατσιστής», που θα σου κολλήσουν στο κούτελο, σε αποτρέπει… Γιατί; Εμείς δεν έχουμε δικαίωμα να κυκλοφορούμε ελεύθεροι, ασφαλείς και άνετοι στις πόλεις μας τα βράδια; Να φύγουν οι κακοί ζητούμε. Είτε αλλοδαποί, είτε Έλληνες…

Ο «εκσυγχρονισμός» απαιτεί συμμόρφωση στις Ευρωπαϊκές επιταγές και επιθυμίες. Μην αρνηθείς και πολύ περισσότερο Έλληνα, μη σηκώσεις κεφάλι. Γιατί θα στο κόψουν. Όχι οι ξένοι. Οι εγχώριοι σπιούνοι, τα τσιράκια και οι υπάνθρωποι που τοποθετήθηκαν από τις Βρυξέλλες. Καλά, δεν αναρωτηθήκαμε, ποτέ, μα ποτέ, πως γίνεται ένας άνθρωπος που αδυνατεί να μιλήσει ορθά τη μητρική του γλώσσα, που μέχρι χθες ήταν μόνο για ανέκδοτα και ανέφεραν μόνο τις γκάφες του, να γίνει σε μία νύχτα καταλληλότερος πρωθυπουργός (για την Ελλάδα, βέβαια, και μόνο για αυτήν…);

Χρηματιστήριο και τράπεζες: Δύο λέξεις που έχουν σημαδέψει τη ζωή του σύγχρονου Έλληνα. Και πώς να μην είναι έτσι; Όταν ο ίδιος ο Έλληνας πρωθυπουργός, δημόσια, προτρέπει τους Έλληνες να τζογάρουν και τον τελευταίο οβολό τους, όταν με τις πολιτικές όλων των τελευταίων κυβερνήσεων, ο Έλληνας οδηγείται στον υπερδανεισμό και την υπερχρέωση, πώς είναι δυνατόν να δει τη φάκα; Γιατί ξαφνικά, ανατρέπονται τα πάντα. Το Χρηματιστήριο επανέρχεται στα φυσιολογικά του και όσοι δεν το προέβλεψαν ζημιώθηκαν ανεπανόρθωτα, ενώ οι τράπεζες άρχισαν να απαιτούν πίσω τα δανεικά, από τους ήδη χρεοκοπημένους (εξαιτίας του Χρηματιστηρίου) Έλληνες.

Την ίδια στιγμή οι Έλληνες πολιτικοί, ανενόχλητοι, ασκούν την πολιτική τους. Όχι αυτήν που υποσχέθηκαν στο λαό, για να εκλεγούν, αλλά αυτή που τους επέβαλαν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικάνοι και αυτοί δεσμεύτηκαν να υλοποιήσουν… Και ξαφνικά, ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ!!! Ο φόβος που προκαλεί η λέξη από μόνη της είναι αρκετή για να βιάσει το πνεύμα και την ψυχή του Έλληνα. Τα πάντα, πλέον, κοστολογούνται: Η εργασία, η δεύτερη εργασία, τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, οι κοινωνικές παροχές, οι κοινωνικές και οικογενειακές σχέσεις, η ίδια η πατρίδα! Η εργασία, πλέον, ευτελίζεται, τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα ανατρέπονται ή καταργούνται, οι κοινωνικές παροχές σταδιακά φθίνουν, οι κοινωνικές και οικογενειακές σχέσεις αποδομούνται και, τέλος, η πατρίδα μας ξεπουλιέται…

300 εκατομμύρια η αξία της Εθνικής περιουσίας! Ακριβώς, όσο και το χρέος της Ελλάδας. Τυχαίο; Δε νομίζω… Και τι κάνουν οι πολιτικοί, για να αποτρέψουν τα χειρότερα; Ακριβώς αυτά που πρέπει για να επιταχυνθούν οι αρνητικές εξελίξεις… Και την ίδια ώρα παραπλανούν το λαό με «σκάνδαλα» και «ιστορίες για πράσινα άλογα» (βλέπε ομόλογα, Siemens κ.α.), για να κάνουν ήσυχοι τη δουλειά τους και να ψηφίζουν νύχτα τα αντιλαϊκά και αντεθνικά νομοσχέδια. Αλήθεια πώς γίνεται και όλες οι κυβερνήσει, που εκλέγονται από το λαό, για το λαό και στηρίζονται σε αυτόν, να αποφασίζουν και να ψηφίζουν τα αντίθετα με αυτά που θέλει ο λαός;

Τώρα, γίνεται φανερό, γιατί σε εκείνο το κτίριο που ονομάζεται βουλή, συνεδριάζουν τριακόσιοι (300) ανίκανοι, ανάξιοι και απεχθείς άνθρωποι. 300 κληρονόμοι, που έχουν κάνει το βουλευτικό αξίωμα, επάγγελμα και οικογενειακό κεκτημένο. 300 κωφοί και προδότες των δικών τους εξαγγελιών και υποσχέσεων. Άλλα υπόσχονται και άλλα κάνουν και δεν ακούν, δεν αφουγκράζονται τον Ελληνικό λαό.

Για αυτό ας μην αναρωτιόμαστε, γιατί, πλέον, δεν επιλέγουν την είσοδό τους στη βουλή επιφανείς Έλληνες των γραμμάτων και των τεχνών, λαμπροί επιστήμονες και διανοούμενοι, που θα μπορούσαν με τις γνώσεις τους και τις αρετές τους, να οδηγήσουν αλλού τον Ελληνικό λαό. Αλλά με τη σαπίλα, τέτοιοι άνθρωποι δεν έρχονται σε επαφή…

Παραμένει, όμως, ένα βασικό ερώτημα: Γιατί οι περισσότεροι από εμάς, ενώ διαφωνούμε με την ασκούμενη πολιτική, απαξιώνουμε και τους τριακόσιους και κατακρίνουμε τη συμπεριφορά τους και τα έργα τους, συνεχίζουμε να τους ψηφίζουμε;

Εφόσον, τους θεωρούμε ανάξιους επικίνδυνους για την πατρίδα και το έθνος, γιατί δεν τους αλλάζουμε; Χειρότερα τα πράγματα δεν πρόκειται να εξελιχθούν…