Αναρωτιέμαι κάποιες στιγμές, τι θα γινόταν στην Ελλάδα, αν άλλαζαν κάποιοι νόμοι και τροποποιούνταν κάποιοι θεσμοί, που με το πέρασμα των χρόνων έχουν παραμείνει αναλλοίωτοι και ανέγγιχτοι από το χρόνο.
Παρακάτω θα παρουσιάσω τη γνώμη που σχημάτισα και εγώ, μετά τη λήψη πολλών διαφορετικών μηνυμάτων από φίλους και γνωστούς, με την ευκαιρία της οικονομικής κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα και τα τελευταία οικονομικά μέτρα που έχουν ληφθεί. Επίκεντρο της κριτικής είναι οι πολιτικοί της χώρας, αλλά όχι η πολιτική.
Μπορείτε, λοιπόν, να φανταστείτε τι θα γινόταν αν:
- Ο αριθμός των βουλευτών μειωνόταν κατά το ένα τρίτο και από τριακόσιοι, γίνονταν διακόσιοι;
- Η βουλευτική σύνταξη που λαμβάνουν οι προαναφερόμενοι, δινόταν μετά από 16 χρόνια θητείας και ήταν απόλυτα ανάλογη με τα συνολικά χρόνια θητείας τους;
- Το δικαίωμα της εκλογής δινόταν σε όλους τους Έλληνες πολίτες, αφού πρώτα έχουν επιβεβαιωμένα ένσημα δεκαετούς εργασίας;
- Οι συμμετοχές τους στις διάφορες επιτροπές (οι οποίες συνεδριάζουν στο κτίριο της βουλής και σε τακτικές ώρες) δεν πληρώνονταν, χωριστά;
- Οι Έλληνες βουλευτές στερούνταν των ιδιαίτερων προνομίων τους, όπως είναι το δωρεάν αυτοκίνητο (συνήθως πολυτελείας), το αυξημένο αφορολόγητο, τις δωρεάν αερομεταφορές και λοιπές μεταφορές, το αυξημένο αφορολόγητο, τη δωρεάν παραχώρηση υπαλλήλων και σωματοφυλάκων, τη δωρεάν παραχώρηση γραφείου και εξοπλισμού;
- Εφαρμοζόταν άμεσα το «πόθεν έσχες» για όλους ανεξαιρέτως, από το 1974 και μετά, ενώ ταυτόχρονα γινόταν εξονυχιστικός έλεγχος των οικονομικών των κομμάτων από ανεξάρτητους ορκωτούς λογιστές;
- Καταργούταν η ασυλία τους, για όλα τα ποινικά αδικήματα (τα πολιτικά αδικήματα θα πρέπει να διερευνώνται από τη βουλή) και λογοδοτούσαν απευθείας στην Ελληνική δικαιοσύνη, όπως συμβαίνει με κάθε απλό Έλληνα πολίτη;
- Μειωνόταν ο συνολικός προϋπολογισμός της Ελληνικής βουλής και σταματούσαν εντελώς οι πλουσιοπάροχες παροχές, διευκολύνσεις, καθώς και η υπερπολυτελής διαβίωση σε αυτήν, των ενοίκων της;
Κατά τη γνώμη μου, αυτές οι αλλαγές δε θα επηρέαζαν την καθημερινότητα του απλού Έλληνα πολίτη, άμεσα. Αλλά θα είχαν έναν πολύ θετικό αντίκτυπο σε δύο βασικούς τομείς:
- Τα χρήματα που θα εξοικονομούνταν από τα παραπάνω μέτρα και τις περικοπές θα μπορούσαν να διατεθούν άμεσα στα ασφαλιστικά ταμεία, ώστε να εξασφαλιστεί η επιβίωσή τους (ας μην ξεχνάμε ποιοι είναι οι αποκλειστικά υπεύθυνοι για τη σημερινή τους οικονομική κατάσταση) ή θα μπορούσαν να διατεθούν στα πλαίσια μίας δίκαιης κοινωνικής πολιτικής, πολιτικής πρόνοιας και αρωγής προς τους πολίτες.
- Θα εδραιωνόταν, επιτέλους, ένα αίσθημα εμπιστοσύνης προς τους πολιτικούς και αισιοδοξίας για το μέλλον της πατρίδας, από τους απλούς πολίτες, που τα τελευταία χρόνια, έχει εντελώς καταρρεύσει…
Είναι ξεκάθαρο, από τα παραπάνω, ότι κύριοι υπεύθυνοι της σημερινής κατάστασης και της αγανάκτησης των πολιτών είναι οι ίδιοι οι πολιτικοί και οι επιλογές τους. Επιλογές που διακρίνονται για την αλαζονεία, την υστεροβουλία τους και την αδιαφορία για τους πολίτες. Και είναι στο χέρι τους να το καταλάβουν έγκαιρα, γιατί αν το νερό μπει στο αυλάκι, το ποτάμι δε γυρίζει πίσω…
