Πολλά θα μπορούσε να περιμένει κανείς, όταν μία χώρα οδηγείται προς τη χρεοκοπία, με μοναδική και αποκλειστική ευθύνη των πολιτικών της και από μία διακυβέρνηση, που ξεχωρίζει για τις αστοχίες, παραλείψεις και καθυστερήσεις της. Αλλά αυτό που συνέβη αυτή τη χρονιά και αφορά τη μη εκτύπωση των βιβλίων για τα σχολεία, δεν έχει προηγούμενο. Σε μία χώρα, ένα λαό, που δίδαξε γράμματα και μετέδωσε πολιτισμό όλον τον υπόλοιπο κόσμο, η έλλειψη βιβλίων για τα σχολεία, μόνο κατάντια μπορεί να θεωρηθεί. Κατάντια, για την οποία ευθύνονται απόλυτα και μόνο οι πολιτικοί, που κυβερνούν το κράτος. Για το λόγο αυτό, αφιερώνω τις παρακάτω φωτογραφίες, που μου έστειλε ο κύριος Βασίλης Φουρτούνης και τις οποίες μπορεί κάθε ένας να δει στην ιστοσελίδα του (www.fourtounis.gr)…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μερικές φράσεις μένουν στο μυαλό των ανθρώπων και ενίοτε στην ιστορία… Κάτι τέτοιο φαίνεται να συμβαίνει και με την έκφραση του κυρίου Παπανδρέου, περί ενός εργαζόμενου σε κάθε οικογένεια. Είναι αλήθεια ότι μας έχει συνηθίσει σε διάφορα γλωσσικά «μαργαριτάρια», αλλά όχι τόσο σε εννοιολογικά. Την ευκαιρία δεν άφησαν διάφοροι χρήστες του διαδικτύου και συγκεκριμένα του twitter.

Παρά την κακή ψυχολογία των πολιτών μετά την ανακοίνωση των πιο πρόσφατων μέτρων, το χιούμορ και η θετική αντιμετώπιση όλων αυτών των μαύρων μαντάτων είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος, όχι μόνο να «ξεχαστούμε», αλλά και για να καυτηριάσουμε την πραγματικότητα και να κρίνουμε τους πολιτικούς. Η κυρία Αργυρώ Μώρου, λοιπόν, συγκέντρωσε μερικά από τα σχόλια που αναρτήθηκαν στο twitter, αμέσως μετά την ομιλία του πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης και εμείς παρουσιάζουμε τα κυριότερα και πιο ευχάριστα από αυτά:

 

  •  Γνωρίζω οικογένεια με 2 εργαζόμενους. Πού κάνω καταγγελία;
  •  Παρακαλούνται όσες οικογένειες διαθέτουν πάνω από έναν εργαζόμενο, να δανείσουν σε αυτούς που δεν έχουν κανέναν.
  •  Ένας εργαζόμενος ανά οικογένεια, ένα βιβλίο ανά τάξη, ένας γιατρός ανά όροφο, ένα νερό ανά Βαγγελιώ.
  •  Αυτός ο δόλιος «ένας εργαζόμενος» είναι να πληρώσει και τη «μία εισφορά αλληλεγγύης» και το «ένα τέλος επιτηδεύματος» και τον «ένα φόρο ακινήτων».
  •  Μπορεί ένας δημοσιογράφος να ρωτήσει, αν σ’ ένα ζεύγος δουλεύουν και οι 2, θα πρέπει να χωρίσουν ή ο ένας να παραιτηθεί;
  •  Ήταν ένας Άγγλος, ένας Γάλλος κι «ένας εργαζόμενος».
  •  Πάντως ο ΓΑΠ έχει ήδη υλοποιήσει το «ένας εργαζόμενος» ανά οικογένεια. Ποιος άλλος δουλεύει στο Καστρί;
  •  Επόμενο μέτρο κυβέρνησης: Να απαγάγουν τον «ένας εργαζόμενος» και να ζητούν λύτρα για να τον επιστρέψουν!
  •  «Ανταλλάσσω εργαζόμενο αδερφό με άνεργη μέχρι 22 ετών. Απαιτείται φωτογραφία ολόσωμη με μπικίνι, στη διεύθυνση…»
  •  Αντί να χαιρόμαστε που ο «ένας εργαζόμενος» θα δουλεύει και οι υπόλοιποι θα αράζουμε και θα του τα τρώμε, παραπονιόμαστε κιόλας. Μα πόσο αχάριστοι!
  •  Γνωρίζω οικογένεια με 2 συνταξιούχους και 2 εργαζόμενους. Πού κάνω καταγγελία;
  •  Προσφέρομαι να παντρευτώ εργαζόμενη γυναίκα… ορκίζομαι να μην ψάξω ποτέ για δουλειά.
  •  Επόμενη κίνηση, η θέσπιση του θεσμού του εργαζόμενου της γειτονιάς.

« Προηγούμενη σελίδαΕπόμενη σελίδα: »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.